پس ماند های دنیا
چین ِ پیرزنان ِ آسمان دل
غوغاهای طفل دخترک ِ لی لی به دوش
پری گیسوی ِ نورانی ِ خورشید
هجوم ِ اصوات ِ بی ناله ی صبح
خطوط ِ درهم ِ تهی شده ی افکار ِ موسیقییا یی ِ آوا
نور ِ نابالغ صبح
تنهایی ِ آگهی شده ی روزنامه نگاران ِ مست
و لبخند ِ خدایی دمیده در روح ِ بال گسترده ای زمینی
.
.
.
همه و همه شان جمع می شوند در این صورت ِ بی روح ِ من
درون ِ آینه ...
که جوهره ی آرایش ِ بودنم را
میان ِ رقص ِ پرده ...